پدرها در زندگی سنتی اغلب منتور بودند یعنی کسب و کار خود را در حجره ها، مغازه ها و کاروانسراها به فرزندان خود یاد می دادند.

 

 

نفر بعد از استاد در این سیستم «خلیفه» و بقیه را شاگرد می گفتند.

خلیفه به کوچک ترها یاد می داد و استاد بزرگ نیز هر آنچه می دانست به خلیفه می آموخت.

هفت تا هشت نفر در یک کارگاه خیلی کوچک بر اساس چنین سلسله مراتبی فنون کسب و کار را فرا می گرفتند اما در مدت طولانی، ولی دنیای امروز حوصله این معطلی ها را ندارد چرا که دنیای تغییرات سریع است.در چنین دنیایی کسب و کار باید زود جان بگیرد تا موفق باشد.

زمانی که یک ایده در یکجا به ذهن یک کسی می رسد حداقل ۱۷ نفر در جاهای مختلف دنیا این ایده را صاحب هستند بنابراین اگر ایده مزبور زودتر بوسیله کاسب جوان به نتیجه نرسد امکان دارد در جاهای دیگر به نتیجه برسدبه همین دلیل منتورها باید کمک کنند تا زودتر ایده ها به نتیجه برسند.

جدا از این، دنیای اقتصاد امروز یک دنیای بسیار پیچیده و ابعاد مختلفی همچون ملی، بین المللی، رقابتی، تکنولوژیکی، تجاری، بازاریابی و غیره دارد که با قدیم متفاوت است.

دوران قدیم با اینکه این ابعاد وجود نداشت ۱۰ تا ۱۵ سال و حتی بیشتر طول می کشید تا یکی کاسب شود اما در دنیای امروز می خواهند یک تا دو ساله شخص کاسب شود آنهم در حد خیلی بالا بنابراین برای رسیدن به این هدف بدون شک باید کمک های بسیار ویژه ای اتفاق بیفتد.

حال که قرار براین است که کمک های ویژه ای اتفاق بیفتد سئوالی که در ذهن خطور می کند اینکه آدم این کمک کیست؟

آدم این کمک، منتور است که به اسم های دیگری همچون مرشد، هدایتگر، راهنما، مربی و غیره نیز نامیده می شودالبته ناگفته نماند منتور کلمه ای که هنوز ترجمه نشده است.

پیوندهای مرتبط
sigplus

سید علیرضا شجاعی، معاون اسبق برنامه‌ریزی وزارت صنعت، معدن و تجارت، از مؤسسان کانون دانشجویان مهندسی صنایع ایران و سرپرست آن و از بنیانگذاران و متولیان تشکیل انجمن مهندسی صنایع ایران، عضو هیأت مدیره و دبیر آن به شمار می رود. وی از دانش آموختگان دبیرستان علوی، دانشگاه علم و صنعت ایران و هم اکنون دانشجوی دکتری دانشگاه دفاع ملی، مدیر دوره های تخصصی و کاربردی و مدرس سازمان مدیریت صنعتی و نیز نایب رئیس و دبیر انجمن مهندسی صنایع ایران و عضو هیأت مدیره شورای انجمن‌های علمی ایران می باشد