پایگاه اطلاع رسانی سیدعلیرضا شجاعی

رقابت‌پذیری یک مفهوم تطبیقی (Comparative Concept) است که توانایی یا عملکرد یک شرکت، بنگاه اقتصادی، یک بخش اقتصادی یا یک کشور را در زمینه عرضه کالاها یا خدمات خود به یک بازار مشخص نشان می‌دهد. رقابت‌پذیری امروزه مفهوم یا قلمروی گسترده‌ای دارد و در تعیین آن ده‌ها فاکتور یا عامل دخالت دارند. رقابت پذیری در سه سطح قابل بررسی و مطالعه است:

1- در سطح شرکت‌ها

2- در سطح ملی

3- در سطح بین‌المللی

هر شرکتی که بتواند به بهترین شکل ممکن منابع در دسترس اعم از سرمایه، نیروی کار و تکنولوژی را تلفیق کرده و محصول تولیدی خود را به بازار عرضه کند، شانس موفقیت بیشتری دارد.

هر کشوری کوشش می‌کند از همه توانمندی‌های خود اعم از منابع طبیعی، نیروی متخصص، سرمایه‌های معنوی، موقعیت ژئوپلیتیکی، ویژگی‌های فرهنگی و ... برای توسعه تجارت و پیشی گرفتن بر رقبا استفاده کند و رقابت‌پذیری را به خارج از مرزهای جغرافیایی خود تسری دهد و در جرگه قدرت‌های بزرگ اقتصادی در منطقه یا عرصه بین‌المللی قرار گیرد.

رقابت‌پذیری در ساده‌ترین تحلیل به بهره‌وری بستگی دارد که نشان می‌دهد یک ملت تا چه حد می‌تواند از نیروی انسانی، سرمایه و منابع طبیعی خود برای توسعه اقتصادی استفاده کند. به موازات توسعه بهره‌وری دستمزدها افزایش می‌یابد، بازارها گسترش پیدا می‌کند، درآمد کشورها بالا می‌رود و سرانجام اتباع کشور از رفاه بیشتری برخوردار می‌شوند.

فهرست مطالب

- شاخص‌های رقابت‌پذیری

- مولفه‌های تاثیرگذار در رقابت‌پذیری

- رابطه توسعه اقتصادی با رقابت پذیری اقتصاد

- طبقه‌بندی کشورها از لحاظ رقابت‌پذیری

- رقابت‌پذیری و صادرات

- عوامل موثر در رقابت‌پذیری بنگاه‌های تجاری

نهادها، زیرساخت‌ها، ثبات اقتصادی در سطح کلان، بهداشت و آموزش‌های اولیه، تحصیلات عالیه و کارآموزی، کارامدی بازار کالا، کار آمدی بازار کار، پیچیدگی بازار مالی، سطح آمادگی تکنولوژیکی، اندازه بازار، تخصصی شدن تجارت، نوآوری

- ویژگی بازارها

- واقعیت‌هایی که باید پذیرفت

- بار سنگین حفظ وتوسعه مزیت رقابتی

- مشکلات صادرات برای شرکت‌های کوچک و متوسط

- تشویق به شکل‌گیری بنگاه‌های تجاری غول‌پیکر

- ایجاد شبکه‌هایی از بنگاه‌های کوچک و متوسط (خوشه‌ها)

- نکات کلیدی در تجارت

- مزایا و اهداف

- افزایش رقابت‌پذیری در محصولات صادراتی

- نقش دولت

توسعه فضای رقابتی و صادرات (شماره 17)

سید علیرضا شجاعی، معاون اسبق برنامه‌ریزی وزارت صنعت، معدن و تجارت، عضو اسبق هیأت عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، از مؤسسان کانون دانشجویان مهندسی صنایع ایران و سرپرست آن و از بنیانگذاران و متولیان تشکیل انجمن مهندسی صنایع ایران، عضو هیأت مدیره و دبیر آن به شمار می رود. وی از دانش آموختگان دبیرستان علوی، دانشگاه علم و صنعت ایران و هم اکنون دانشجوی دکتری دانشگاه دفاع ملی، معاون آموزش و مدرس سازمان مدیریت صنعتی و نیز نایب رئیس و دبیر انجمن مهندسی صنایع ایران و عضو هیأت مدیره شورای انجمن‌های علمی ایران می باشد